Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, Χριστός Ανέστη!
Περισσή είναι η συγκίνηση, η πνευματική έξαρση, καθώς και η υπερηφάνεια που αισθάνομαι απευθυνόμενος στους Κρήτες και όλους τους Συνέλληνες της Ομογενείας μας το παρόν μήνυμα επ’ ευκαιρία των εκδηλώσεων μνήμης γιά την 79η επέτειο από τη Μάχη της Κρήτης.
Συνώνυμα τυγχάνουν η μεγαλόνησος Κρήτη και ο αγώνας για τη λευτεριά. Και τούτο, δικαίως και αξίως, ήδη από τα πολύ παλιά τα χρόνια. Αρκεί μονάχα να απαριθμήσει κανείς τις επαναστάσεις των Κρητών κατά τα χρόνια της δουλείας στους Ενετούς και τους Οθωμανούς· αρκεί μονάχα να φέρει στη σκέψη του το θρυλικό Αρκάδι και τον ηρωϊκό Δασκαλογιάννη· αρκεί μονάχα να θυμηθεί τη Μάχη της Κρήτης!
Πριν από 79 χρόνια, στις 20 Μαΐου του 1941, άρχιζε μία από τις πλέον ιδιάζουσες στρατιωτικές επιχειρήσεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και δη της λεγόμενης Βαλκανικής Εκστρατείας των δυνάμεων του Άξονος. Εντός 12 ημερών η επιχείρηση «Ερμής» είχε καταλάβει εξ ολοκλήρου από αέρος την Κρήτη, αλλά επρόκειτο για μία πύρρειο νίκη, στην πραγματικότητα δηλαδή, για μία δυσβάσταχτη απώλεια σε ανθρώπινους και λοιπούς πόρους για τους Γερμανούς, καθώς και για μία τροχοπέδη όσον αφορά τις εξελίξεις που οι ίδιοι είχαν δρομολογήσει στο ανατολικό μέτωπο. Και όλα αυτά χάρη στη γενναιότητα των Κρητών και των άλλων Ελλήνων – όπως των 300 παλληκαριών από τον Έβρο – που πολέμησαν μαζί τους· όλα αυτά χάρη στη λεβεντιά των ξένων, των Βρετανών, των Αυστραλών, των Νεοζηλανδών, που με τη θυσία τους έγιναν πιο οικείοι και από τους πλέον οικείους μας.
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, τιμούμε τους προγόνους μας, οι οποίοι με αυτοθυσία υπεραμύνθηκαν του υψίστου αγαθού της ελευθερίας. Ζυμωμένοι από αιώνων οι Κρήτες με την Ορθόδοξη πίστη γνώριζαν εκ πείρας ότι αυτό που καθιστά
τον άνθρωπο εξόχως ξεχωριστό είναι η «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» του Θεού δημιουργία του, τουτέστιν, το θεόσδοτο δώρο του αυτεξουσίου. Αυτήν ακριβώς την τιμή του αυτεξουσίου υπερασπίστηκαν και διατράνωσαν γέροι και νέοι, γυναίκες και παιδιά, όλος ο λαός της Κρήτης, πριν από 79 χρόνια, και γι’ αυτό τους μνημονεύουμε ενώπιον του Τριαδικού Θεού με δοξολογίες και δεήσεις εν Εκκλησίαις. Εξάλλου, τα μάτια μας βουρκώνουν μπροστά στους ποταμούς των αιμάτων που κατεργάστηκε η θηριωδία των κατακτητών, όπως τα αντίποινα των μαζικών εκτελέσεων στον Λατζιμά Ρεθύμνου, τον Αλικιανό, την Κάντανο και το Κοντομαρί τών Χανίων. Μνησθείη αυτών Κύριος ο Θεός έν τη Βασιλεία αυτού πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.
Για όλους εμάς που επιτελούμε σήμερα τη μνήμη των ηρώων μας στα ευλογημένα χώματα της Αυστραλίας, ο τόπος ενέχει εξαιρετική σημασία. Μοιάζει ωσάν η πρόνοια του Θεού να επεφύλαξε σε εμάς να μεταφέρουμε την Κρήτη στους Αντίποδες, αντιπροσφέροντας με τον τρόπο αυτό το χρέος μας απέναντι στους Αυστραλούς, που πολέμησαν και άφησαν την τελευταία τους πνοή στο περήφανο νησί μας. Η Μάχη της Κρήτης έχει ενώσει για πάντα τους λαούς μας με ακατάλυτους δεσμούς φιλίας. Δε θα τους ξεχάσουμε ποτέ.
Επίσης δε θα ξεχάσουμε ποτέ ότι οφείλουμε, όπου γης, να φυλάσσουμε Θερμοπύλες κατά το πως μας δίδαξαν οι πρόγονοί μας. Αυτή είναι η ύπατη ευθύνη στο ύψος της οποίας μας καλεί, κάθε χρόνο, νά αρθούμε ο εορτασμός αυτός. Ακόμα κι αν οι συνθήκες της πανδημίας δε μας επιτρέπουν κατά το τρέχον έτος να πανηγυρίσουμε κατά τον τρόπο που θα θέλαμε, εμείς προσβλέπουμε ήδη στην 80η επέτειο της χρονιάς που έρχεται, για να εορτάσουμε πανδήμως και πανηγυρικώς τη Μάχη της Κρήτης.
Με αυτές τις σκέψεις, απευθυνόμενος προς το Διοικητικό Συμβούλιο της Κρητικής Ομοσπονδίας Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας και διαβεβαιώνοντας για την αμέριστη συμπαράσταση της καθ’ ημάς Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας και εμού προσωπικώς στη διοργάνωση των επερχομένων εορτασμών των 80 χρόνων, διατελώ μετά πολλής της εν Χριστώ Αναστάντι αγάπης και διαπύρων ευχών,
Ο Αρχιεπίσκοπος, Ο Αυστραλίας Μακάριος.
